Kontrakt CFD rozlicza różnicę między ceną otwarcia a ceną zamknięcia pozycji na wybranym instrumencie – parze walutowej, indeksie, akcjach czy złocie. Sama konstrukcja jest prosta, trudność leży gdzie indziej: w dźwigni, kosztach utrzymania pozycji i dyscyplinie. Ten tekst nie powtarza definicji (tę zawiera wpis kontrakty CFD – co to jest i jak je kupić), tylko porządkuje kolejność kroków przed pierwszą transakcją.
Zanim pojawi się pierwsza pozycja – minimum wiedzy
Na start przydaje się kilka pojęć, bez których trudno ocenić, co właściwie dzieje się na rachunku:
- depozyt zabezpieczający – część wartości pozycji blokowana przez brokera;
- margin level – relacja kapitału na rachunku do wykorzystanego depozytu, która pomaga ustalić, czy zgodnie z zasadami rachunku może dojść do margin call lub zamknięcia pozycji;
- lot i wartość pipsa – bez nich nie da się policzyć, ile kosztuje ruch ceny o jednostkę;
- spread i swap – podstawowe koszty transakcji i utrzymania pozycji.
Każde z tych pojęć ma bezpośredni wpływ na wynik. Mechanizm blokowania środków wyjaśnia wpis co to jest depozyt zabezpieczający.
Dźwignia – liczba, która zmienia skalę ryzyka
Przy dźwigni 1:20 depozyt wynosi 5% wartości pozycji. Oznacza to, że ruch ceny o 5% przeciwko pozycji przyniósłby stratę równą depozytowi początkowemu, przed uwzględnieniem kosztów i z zastrzeżeniem zasad depozytu oraz zamykania pozycji obowiązujących na rachunku. Przy dźwigni 1:100 ten sam efekt w odniesieniu do depozytu początkowego, przy tych samych założeniach, wywołuje ruch o 1%.
Dla klientów detalicznych w Unii Europejskiej regulacyjne środki interwencji produktowej co do zasady ograniczają dźwignię do 1:30 na głównych parach walutowych, 1:20 na złocie i głównych indeksach, 1:10 na pozostałych surowcach i 1:5 na akcjach. Obowiązujące limity zależą od instrumentu, kategorii klienta i właściwych wymogów regulacyjnych. Limity dźwigni różnią się między jurysdykcjami, a te, które dotyczą konkretnej osoby, zależą od podmiotu, z którym zawiera umowę, i od jej kategorii jako klienta. Maksymalna dostępna dźwignia nie jest wskazówką, jakiej należy używać. Część traderów świadomie pracuje na niższym efektywnym lewarze, niż pozwala rachunek. Wyższa dźwignia zwielokrotnia zarówno zyski, jak i straty i może prowadzić do szybkich strat.
Wybór pierwszego instrumentu
Na początku liczba obserwowanych rynków bywa ważniejsza niż ich rodzaj. Trader, który śledzi jeden lub dwa instrumenty, szybciej poznaje ich typowy zakres dziennych wahań, godziny największej aktywności i reakcje na publikacje danych.
Instrumenty różnią się płynnością i kosztami. Główne pary walutowe, takie jak EUR/USD, mają zwykle węższy spread niż pary egzotyczne czy akcje mniejszych spółek. Indeksy i złoto bywają bardziej dynamiczne w godzinach sesji amerykańskiej. Przy akcjach CFD dochodzą luki cenowe po publikacji wyników kwartalnych, które potrafią przeskoczyć poziom zlecenia stop loss. Warunki rynkowe i spready mogą się zmieniać, a zlecenie stop loss może nie zostać zrealizowane po wskazanej cenie w czasie luk cenowych lub wysokiej zmienności.
Plan transakcji i wielkość pozycji
Wielkość pozycji wynika z poziomu, na którym transakcja przestaje mieć sens, a nie odwrotnie. W praktyce wiele osób stosuje zasadę ograniczenia ryzyka na jedną transakcję do 1-2% kapitału. To przykład podejścia do zarządzania ryzykiem, a nie limit odpowiedni dla każdego ani gwarancja ochrony przed znacznymi stratami. Przy rachunku o wartości 10 000 zł i ryzyku 1% maksymalna planowana strata na pozycji wynosi 100 zł. Jeśli stop loss znajduje się 50 pipsów od ceny wejścia, wielkość pozycji dobiera się tak, by 50 pipsów odpowiadało planowanej kwocie ryzyka, przed uwzględnieniem kosztów transakcyjnych i przy założeniu realizacji po oczekiwanej cenie.
Plan obejmuje też warunki wejścia, poziom realizacji zysku i limit łącznej ekspozycji. Kilka pozycji na skorelowanych instrumentach, na przykład na dwóch indeksach amerykańskich, w praktyce zachowuje się jak jedna większa pozycja. Trzeba przy tym pamiętać, że zlecenie stop loss nie gwarantuje zamknięcia po wskazanej cenie przy luce cenowej lub gwałtownym ruchu.
Koszty i podatki
Na wynik transakcji składają się:
- spread – koszt transakcyjny wynikający z różnicy między ceną kupna a ceną sprzedaży;
- prowizja – na rachunkach z węższym spreadem naliczana od wolumenu;
- swap – koszt lub przychód z tytułu finansowania pozycji utrzymywanej przez noc, zależny od instrumentu, kierunku pozycji i obowiązujących warunków; sposób naliczania i dni rozliczenia różnią się w zależności od produktu i brokera;
- przewalutowanie – gdy waluta rachunku różni się od waluty instrumentu.
W Polsce zysk z kontraktów CFD co do zasady podlega 19% podatkowi od dochodów kapitałowych, z zastrzeżeniem obowiązujących przepisów i indywidualnej sytuacji podatnika. Osoby zobowiązane do wykazania takiego dochodu mogą rozliczać go w zeznaniu PIT-38. Broker zagraniczny zwykle nie wystawia informacji PIT-8C, dlatego obowiązek wyliczenia dochodu spoczywa na samym podatniku. Obowiązki sprawozdawcze i wymagana dokumentacja mogą się różnić, dlatego w razie wątpliwości warto skonsultować się z doradcą podatkowym.
Błędy typowe dla pierwszych miesięcy
Początkujący traderzy często popełniają podobne błędy. Najczęściej wymienia się handel bez zlecenia stop loss, zbyt dużą pozycję w stosunku do kapitału, przesuwanie stop lossa dalej, gdy cena zbliża się do niego, oraz otwieranie pozycji tuż przed publikacją ważnych danych makroekonomicznych, kiedy spread potrafi się rozszerzyć. Do tej listy dochodzi częsta zmiana strategii po kilku stratnych transakcjach, zanim da się ocenić, czy w ogóle działa. Prowadzenie dziennika transakcji pomaga wychwycić te schematy na własnych danych.
Rachunek demo, a potem rzeczywisty
Rachunek demo pozwala sprawdzić obsługę platformy, ustawianie zleceń i to, jak szybko zmienia się margin level przy lewarowanej pozycji. Jego ograniczeniem jest brak realnych emocji i możliwe różnice w warunkach realizacji. Wynik na koncie wirtualnym nie jest zapowiedzią rezultatów na rachunku rzeczywistym.
W STARTRADER rachunek demo działa na platformach MetaTrader 4, MetaTrader 5 i WebTrader. Przejście na rachunek rzeczywisty wymaga złożenia wniosku i weryfikacji tożsamości, a dostępne warianty rachunków opisano na stronie typów kont. Część traderów zaczyna od minimalnych wolumenów, traktując pierwsze tygodnie jako test własnego planu, a nie sposób na wynik.
Ostrzeżenie o ryzyku: Kontrakty CFD są złożonymi instrumentami z dźwignią finansową i wiążą się z wysokim ryzykiem szybkiej utraty środków z powodu dźwigni. Dźwignia zwielokrotnia zarówno zyski, jak i straty. Przed rozpoczęciem handlu upewnij się, że rozumiesz ryzyko i możesz sobie pozwolić na potencjalne straty.
Zastrzeżenie: Niniejszy artykuł ma wyłącznie charakter edukacyjny i nie stanowi porady inwestycyjnej ani rekomendacji zawierania transakcji. Przykłady dotyczące dźwigni, depozytu i wielkości pozycji mają charakter poglądowy i nie gwarantują wyników handlu. Warunki handlu i koszty mogą się różnić.
Materiał promocyjny















